L.A. Dobrzański, L.B. Dobrzański, J.Dobrzańska, Karolina Rudziarczyk-Jagoda

“Eco‑innovation reducing resource consumption in dental engineering through additive manufacturing versus CNC milling”

 Journal of Achievements in Materials and Manufacturing Engineering:

 

To dla nas bardzo ważna publikacja, ponieważ pokazuje druk 3D metalu w stomatologii nie jako „nowoczesną alternatywę” dla frezowania CNC, ale jako rzeczywistą procesową, materiałową i środowiskową eko‑innowację.
Najważniejsza różnica jest fundamentalna.

W technologii CNC wychodzimy od krążka lub bloku certyfikowanego materiału medycznego, z którego trzeba usunąć znaczną część surowca, aby uzyskać finalną geometrię konstrukcji. W technologii SLS/SLM materiał jest konsolidowany tam, gdzie rzeczywiście wymaga tego cyfrowy projekt i funkcja mechaniczna pracy protetycznej.

W artykule porównaliśmy nie abstrakcyjne próbki, ale rzeczywiste konstrukcje protetyczne i implantoprotetyczne. Analizowaliśmy zużycie materiału, wskaźnik Buy‑to‑Fly, koszty materiału, całkowite koszty procesu, zużycie narzędzi, energię oraz możliwość ponownego użycia i recyklingu materiału zgodnie z zasadą 6R.

Wynik jest jednoznaczny: w analizowanych przypadkach CNC wymagało 6–11 razy większej masy surowca niż SLS/SLM, a największe różnice dotyczyły pełnołukowych konstrukcji implantoprotetycznych.

To zmienia sposób myślenia o technologii produkcji w protetyce. Nie chodzi tylko o to, czy można coś wydrukować. Chodzi o to, czy dana technologia pozwala wykonać tę samą funkcjonalną konstrukcję w sposób bardziej racjonalny materiałowo, bardziej przewidywalny, mniej odpadowy i zgodny z gospodarką obiegu zamkniętego.

CAŁY TEKST ZNAJDZIESZ TUTAJ:  https://lnkd.in/daZmthGS